Live your life like listening to music

 

Een blog over ons leven die ik steeds opnieuw begon. Omdat ik niet de juiste woorden kon vinden. Het verhaal gaat al snel om geld (op zich natuurlijk logisch als je financieel onafhankelijk leeft), spullen en vaak concrete zaken. Maar dat is eigenlijk het minst waardevolle wat ik wil delen. Rob Dial beschreef het mooi in een van zijn vlogs: Live your life like listening to music! Ik kreeg een glimlach van de vergelijking. Omdat het zo waar is dat als je geniet van muziek je niet denkt aan het einde, je wilt dat de muziek blijft spelen, want je geniet van het moment. En zo wil ik ook leven. 

Vaak krijg ik de vraag HOE doen jullie dat toch? Niet werken, twee kinderen, wel leuk wonen, leven en zo vaak reizen. 

Waarom financieel onafhankelijk?

In 1999, bijna twintig jaar geleden waren we verliefd, jong, ongeschoold en blut. Geen huis, meubels of plan. We rommelde wat aan via het uitzendbureau. Catering werkjes, vakken vullen. In die tijd leerde ik een hoop over de verschillende drank soorten en op hakken wiebelende trapjes op en aflopen met een dienblad.

2008, tien jaar geleden. Trots zaten we in het raam van ons prachtige appartement boven de Hema, hartje centrum aan de Oude Gracht van Utrecht. Heerlijk vonden we dat. Met je kopje koffie in de vensterbank en uitkijken over de mensen en de gracht. Een droomplek. Die droom maakte we compleet met een luxe auto, fijne reisjes en consumeren waar je behoefte aan had. We hadden het goed voor elkaar. Maar zaten wel vast in de routine. Onze salarissen gingen op aan de top hypotheek en studiekosten. Naast een deeltijd avond studie werkten we beiden om alles te betalen. Al snel verdween het blije gevoel dat we hadden bij de aankoop van de luxe auto. En de druk om te moeten werken om ons ‘luxe leven’ te betalen overheersten. Het idee dat we dit leven moesten leiden tot we ergens met 67 jaar met pensioen zouden gaan voelde beklemmend. Want dat zou betekenen dat we nog 40 jaar moesten doorploeteren zonder zekerheid. Want niemand garandeert je dat je gezond 67 jaar wordt. En dan de energie hebt om bijvoorbeeld nog te gaan reizen. Dichtbij namen we in korte tijd afscheid van bijzondere jonge mensen en collega’s die net met pensioen gingen en overleden.

We besloten het anders te doen

We stelden elkaar vragen; Wat maakt ons geluk? Waar worden wij nou blij van. En hoe gaan we dat bereiken?

“Everybody always asks if you have a career, if you’re married, if you have children. Like if life was some kind of grocery list. No one ever asks us if we’re happy.” – Farrah Gray

Reizen, samen een rondje in de auto, lekker eten, de zon en vrijheid. Daar worden wij heel blij van. Het prachtige huis ging in de verkoop, de dure auto de deur uit en de vaste lasten werden kritisch onder de loep genomen. 

Hebben we het nodig? 

Hoeveel geluk levert die nieuwste iPhone op? Draagt het bij aan ons doel; Vrijheid creëren door financieel onafhankelijk zijn. Dus niet meer te hoeven werken voor het geld. Ik geef toe dat ik in het begin vaak moest lachen als hij de opmerking maakte; heb je het nodig? Of Hoeveel uur moet je hier voor werken en is dat het waard? Ik had altijd wel een excuus waar ik het voor kon gebruiken! Maar uiteindelijk is het nu de ‘nieuwe normaal’ en gaat het automatisch. Denk ik vaak zelf heb ik het echt nodig?

Geluk is de vrijheid om zelf de keuze te maken of je iets wilt

Van een dag bankhangen tot een wereldreis. Kunnen werken, maar ook de keuze om niet meer te werken (in loondienst). Zonder financieel plan is dat niet mogelijk. 

In het kort is het makkelijk. Je zorgt ervoor dat er meer binnenkomt dan eruit gaat. 

Maar in de praktijk is dat vaak lastiger. Ik neig naar aankopen die eigenlijk niet nodig zijn. Maar als je ze optelt wel een flinke kostenpost zijn. Denk aan de Action aankopen die zo goedkoop lijken. Twee winterjassen, wat dat is zo handig! Het nieuwe paar schoenen omdat dat andere paar echt niet meer zouden kunnen of dat kopje koffie bij de Starbucks omdat het zo makkelijk is. Allemaal aankopen die ik prima kan verantwoorden, maar als ik mezelf vraag; besteed ik liever tijd met de meiden thuis of ga ik werken? Wordt dat kopje koffie minder lekker en heb ik ook geen nieuwe schoenen nodig. 

Het kost tijd en soms ook pijn om je kosten te beperken. Want je maakt keuzes die vaak op latere momenten pas zichtbaar zijn. Maar op het moment zelf wel voelbaar zijn. Bijvoorbeeld niet op vakantie gaan, je auto weg te doen, schrappen in je boodschappen of kleding budget, geen nieuwe telefoon aanschaffen. Voor mij werkt het prettig om mijn doel voor ogen te houden. Waardering hebben voor wat je hebt in plaats van bezig zijn met wat je allemaal wilt geeft mij geluk. 

 

Kinderen

Inmiddels zijn ook de meiden een onderdeel van ons gezin. En boekten wij net tickets om in februari weer twee maanden naar Florida te vliegen met het besef dat Olivia daar drie jaar zal worden. Drie jaar. Dat is de leeftijd dat we een rondje om de wereld vlogen met Phileine, die inmiddels alweer zes is. De tijd vliegt, zelfs als ik iedere dag bij ze ben groeien ze (te) snel op. En dat is prima, want ik heb alle vertrouwen in deze twee wereldkinderen. Natuurlijk vragen wij ons ook weleens af, is dit ook de beste keuze voor de meiden? Maar waar wij 100% in geloven is dat deze dames wendbare kinderen zijn. Die zelfstandig kunnen denken omdat ze die keuze krijgen. En wij er voor ze zijn.

Samen is uiteindelijk het enige wat we hebben – Peter Heerschop

En zo is dat. Het zoveel samen kunnen zijn is voor ons alle vier ultiem geluk.

Op HappyLifeHacks wil ik de komende tijd met jullie de hacks delen die ons leven leuker maken. 

Ik ben wel benieuwd wat jullie hiervan vinden? Stel gerust vragen onder de blog! Of stuur een berichtje.

Continue Reading

Taartjes eten in Utrecht onze favorieten

Waar eet je de lekkerste taartjes in Utrecht?
Wij zijn gek op taartjes en andere zoetigheid. Helemaal als ze er feestelijk uitzien. Samen met de meiden ga ik graag op stap om van iedere dag een feestje te maken. Dus hieronder onze Utrechtse taartjes hotspots.

Ma bella Cakery 
Net geopend en eigenlijk altijd gezellig druk. Ma Bella heeft prachtige taarten en cupcakes die je in een zoete sfeer kan opeten. Meenemen kan ook. Er is een speelhoekje met keukentje en kleurpotloden voor de kindjes.

Parijs boulevard 34, 3541 CX, Utrecht

Frenchie cafe

In het centrum van Utrecht vind je Frenchie cafe.
Op instagram zag ik de mooiste unicorn creaties voorbijkomen. Behalve de gaafste cupcakes kan je er ook milkshakes, pannenkoekjes en koffie krijgen!

Lange Nieuwstraat 21, Utrecht

Sugarlips Cakes

Prachtige bruidstaarten, mooi gedecoreerde cupcakes, ze staan te pronken in de vitrine. In Terwijde vind je Sugarlips. Wat een leuk detail is dat ze meedoen aan TooGoodToGo. Een initiatief tegen voedselverspilling. Regelmatig kan je in de app een doos vol verrassingen halen. 

Ella Fitzgeraldplein 24, 3543 EP, Utrecht

 

Taart.

In het centrum van de wijk Oog in Al vind je Taart.
Bij Taart. vind je heerlijke homemade taarten, (éénpersoons) gebak en koekjes. Mooie taarten met weinig poespas. Pure smaken, zo min mogelijk toevoegingen en vers uit de oven. Gebakken in de eigen bakkerij. Phileine haar Ariel verjaardagtaart kwam hier vandaan.

Händelstraat 79A, 3533 GJ, Utrecht

Carla’s Conditorie

Hartje centrum vind je Carla’s Conditorie. Van peperkoek tot chocoladetaart. In de bakkerij achter in de zaak worden dagelijks heerlijke koek en taart gebakken.

Achter de Dom 6, 3512 JP, Utrecht

 

Waar eten jullie graag een taartje?

Continue Reading

Gratis uitjes voor peuters in Utrecht

Er zijn zoveel leuke dingen die je kunt ondernemen met je peuter zonder dat ze geld kosten dat ik ze op een rijtje heb gezet. Hieronder vind je onze favoriete gratis uitjes in Utrecht. Heb jij nog leuke tips, laat je het weten?

Naar het bos

Stiekem ga ik wel het liefst met een zonnetje. Maar ook als het minder mooi weer is vinden de meiden het bos geweldig. Takken zoeken, hutten bouwen of zoals in dit seizoen eikeltjes zoeken. Heerlijk met elkaar door het bos struinen. En misschien zien we wel een kabouter.

 

 

Fonteintjes bezoeken

Water is altijd een goed idee. In het nieuwe Leidsche Rijn Centrum vind je geweldige fonteintjes om heerlijk door heen te rennen. Ook met minder mooi weer is het natuurlijk leuk om met je laarzen door het water te lopen. 

 

SPELtuin inloop

Op woensdagochtend tussen 10.00 uur en 12.00 uur is er SPELinloop bij de Hoeftuin. Iedereen is welkom. Kinderen kunnen er fijn spelen, jij hebt de ruimte om andere mensen te spreken. Er is volop speelgoed, limonade/koffie/thee aanwezig. Een vrijwillige bijdrage welkom. In Utrecht zijn er meerdere projecten waar dit soort ochtenden worden georganiseerd.

Boerderij de Hoef, Hogeweide 6 Utrecht

Koffieochtend bij Soepa & Castellum

In de zomer kan je iedere vrijdagochtend van 10.00 tot 12.00 uur op de koffie bij Soepa. Naast koffie en sap zijn er verantwoorde lekkernijen en taart. Voor kindjes zijn er leuke knutselactiviteiten. De activiteit is gratis, de koffie en taart is tegen vergoeding. En als je daar toch bent kijk dan ook even bij Castellum. Hier vind je een kinderboerderij en natuurspeeltuin.

Groenedijk 8 in De Meern

Mamacafe Leidsche Rijn

Iedere eerste woensdagochtend van de maand is er van 10.00 uur tot 12.00 uur mamacafe in Anafora. Even een kopje koffie drinken terwijl je kindje speelt met andere kinderen of de leidster van KOKO Kinderopvang. Er zijn gastvrouwen aanwezig waar je terecht kunt als je bijvoorbeeld vragen hebt over baby’s en kinderen of een gezellig kletspraatje.

Anafora ligt naast de Bosspeeltuin in het Maximapark

 

Intratuin Leidsche Rijn

WIj gaan regelmatig even op bezoek bij de konijntjes en de visjes. Ook zijn er soms leuke speurtochten met bijvoorbeeld dino’s. In de winkel vind je een restaurantje met een speelhoek. Lekker klimmen en klauteren. Buiten op de parkeerplaats staat ook een springkussen. Gegarandeerd vermaak.

Utrechtseweg 12, Utrecht

Vertelacademie Utrecht

De bibliotheek van Utrecht organiseert regelmatig verhaalfeesten, waarbij elk kwartier een verhaal wordt verteld door studenten van de Verhaalacademie.

Treinen kijken Utrecht Centraal

Olivia is gek op treinen, bussen en grote hijskranen. Op Utrecht Centraal vind je deze allemaal. Helemaal als je helemaal bovenin gaat kijken. Een prachtig uitzicht over de rails.

AllesKids in de Wall

Elke woensdagmiddag, zaterdag en zondag is het Speelparadijs van de Event Area Utrecht geopend. Een hal vol springkussens, een voetbalgedeeltje, draaimolentje en in schoolvakanties zijn er ruimere openingstijden en extra activiteiten. Entree (en Wifi voor de papa’s en mama’s) is geheel gratis.

Continue Reading

Mijn grootste uitdaging. Opvoeden.

Stand out in the crowd!

Opvoeden, het is mijn grootste uitdaging. Niet omdat de meiden nou zo vreselijk on-opvoedbaar zijn wel omdat ik het graag ‘goed’ wil doen. En ja, goed, wat is goed? Waarschijnlijk herken je de eeuwige vraag of je het kind geen grote schade aanbrengt met jouw keuze wel. Ik had dat toen Phileine vroeg of ze zelf naar de speeltuin mocht lopen. Maar ook toen ze voor het eerst op haar eigen fiets op straat fietste, want doe je wel of geen helm op? En reizen, is dat nou wel zo leuk voor de meiden? Misschien is dat ook wel het lastige, als je denkt dat je de keuze gemaakt hebt, is er weer een nieuwe keuze. En of je het goed doet is vertrouwen op jezelf.

 

Maar wanneer leert ze dan lezen en schrijven? En hoe gaat het dan als ze naar de middelbare school moet? Of ‘ach ze moet gewoon even doorbijten, zo hoort het nu eenmaal dat doen we allemaal’. 

Het valt mij op dat als mensen horen dat mijn kinderen niet de reguliere onderwijs straat volgen er iets over gezegd moet worden. Vaak met een waarde oordeel. En dat snap ik want als iets anders is dan normaal dan valt dat op. Maar ik vind daar ook wat van. Heel lang heb ik geprobeerd daar zelf geen waarde oordeel over te hebben omdat ik vind dat iedereen vooral zijn eigen pad moet volgen. Maar het raakt mij en dat wil ik graag delen. Stukken tekst uit deze blog tikte ik vorig jaar. Uiteindelijk niets mee gedaan. Waarschijnlijk vond ik niet de juiste woorden of gedachten.

Vorig jaar

Ik stond op een verjaardag. Er werd gepraat om het kookeiland. Diegene die het hoogste woord had verkondigde luid het een na het ander over hoe je een kind opvoedt. Zijn mening over discipline, luisteren en regels kwam duidelijk naar voren. Naar mijn mening was het vrij discutabel of het allemaal daadwerkelijk zo was als hij het deed voorkomen. Aan de gezichten van de mensen om mij heen dachten zij hetzelfde. Maar wat ze antwoorden was niet verdiepend of vragend. Ze zeiden allemaal ‘goh ja….’ en knikte wat ongemakkelijk met hun hoofd. Ook ik zei niets, voelde mij vooral ongemakkelijk en klein. 

Het raakte mij. Het bleef kriebelen in mijn buik. Ik snapte niet goed wat het toch was. Tot ik vanochtend wakker werd en dacht aan het driehoek-gesprek wat wij ongeveer een keer per zes weken hebben met Phileine en haar coach op school. In dat gesprek vertelde de coach over kinderen op school, hoe zij elkaar aanspreken en ik bedacht mij hoe wij thuis met elkaar omgaan. Gelijkwaardig. De meiden mogen eigenlijk in alles een mening hebben. Dat wil dus niet zeggen dat wij alles doen wat zij willen, of andersom. Of dat er geen grenzen zijn. Maar wel dat we met elkaar overleggen, luisteren en een gelijkwaardige stem hebben. We leggen veel, heel veel uit. Omdat wij er van overtuigd zijn dat als je snapt waarom dingen gebeuren, waar de reactie vandaan komt als je boos, verdrietig of blij bent, je altijd dicht bij jezelf blijft. Mischa de Winter pleitte in zijn afscheidsrede voor meer hoop en optimisme in de opvoeding en stelt: “Jonge mensen hebben hoop en optimisme nodig. Die vormen de motor van hun persoonlijke ontwikkeling. Als je kinderen van jongs af aan weet mee te geven dat ze ertoe toen, dat ze erbij horen, dat de samenleving ook op hèn zit te wachten, dan wakker je de motivatie aan om zich te willen inspannen, te werken aan doelen, te willen leren en zich te willen ontwikkelen.”

Thuis & vertrouwen

Thuis, een veilige plek waar wij voeding bieden zodat de meiden mogen groeien. Ik kreeg eens de tip om regelmatig naar haar te kijken en mezelf af te vragen: Wat maakt haar uniek? Thuis is een plek waar ze geprikkeld wordt om te proberen en zich veilig voelt omdat wij er zijn en met haar praten. Waar ik samen met haar in gesprek ga en probeer uit te leggen waarom er oorlog ontstaat, mensen overlijden, ze juist zo mooi is omdat ze opmerkzaam is. Waar ik mij verwonder om haar verwondering. Waar zij voelt dat wij haar vertrouwen, zij in haar kracht staat. Waar ik als ouder mijn best doe om de behoefte, emoties van mijn kinderen te zien en de stressoren te reguleren. En waar ze soms boos is, mokt en schreeuwt. Ook dat.

 

Op school en in de wereld

Ik geloof dat ieder kind op de wereld komt met een aangeboren nieuwsgierigheid en drang om de wereld te verkennen. Op school krijgen ze de support om vanuit intrinsieke motivatie dingen te ontdekken. Dan komt leren vanzelf. In de wereld ervaren ze ontmoetingen met anderen. Ik kijk en vang. En ondertussen wens ik dat onze meisjes grote dromen houden, leven in het nu. Mij leren om verwondering te houden. Te spelen en springend over alleen de zwarte steentjes te gaan op Utrecht Centraal. Gun ik ze de ruimte om als zij later aan dat kookeiland staan, zich niet ongemakkelijk te voelen.

En dan komen die letters, cijfers en plaatsnamen vanzelf. Of niet. Het is goed zo. Ik heb vertrouwen in ons.

Heb je mijn blog over waarom wij kozen voor democratisch onderwijs gelezen?

 

Continue Reading

Back to School met Bulbby

Creëer je eigen schoolspullen!

Al viert het grootste deel van Nederland nog volop vakantie, langzaam zie je de winkelschappen weer vol met nieuwe schoolartikelen. Phileine vindt het geweldig al die kleurrijke etuitjes, pennen en schooltassen, want tassen heb je noooooit genoeg vindt zij. Op de school van Phileine hebben ze geen standaard schoolvakanties dus gaat zij in de zomer naar school en als het koud wordt in Nederland vieren wij zomer in de zon.

Maar wat was ze blij toen er een pakketje van Bulbby bezorgd werd met daarin haar zelf uitgezochte en ontworpen rugtas en nieuwe broodtrommel! De spullen werden direct in gebruik genomen voor een picknick avontuur.

Op de website van Bulbby vind je knuffels, mokken, shirts en reistrolleys die je allemaal zelf kan personaliseren. Ook vind je er nu een hele lijn met Back to School artikelen, zoals deze rugzak en  broodtrommel. 

Persoonlijk & uniek

Bij Phileine op school worden de broodtrommels verzameld in een grote doos, die tevoorschijn komt rond lunchtijd. Dan pakken alle kindjes hun eigen trommel. Nu gebeurt het snel dat er dubbele trommels zijn in de bak, met een gepersonaliseerde trommel ziet Phileine direct welke trommel van haar is super handig! Ook de tas valt goed op tussen de andere tassen aan de kapstok, de print met de unicorn is natuurlijk altijd goed want unicorn power is heel cool!

 

Bij Bulbby vind je verschillende rugzakken in diverse maten waar je zelf de kleur kiest en of je hem wilt personaliseren. Een hele lading aan leuke prints swipte Phileine voorbij toen ze haar tas en trommel maakte. Ook kan je er voor kiezen om je naam (of natuurlijk een andere tekst) erop te zetten. Zo maak je het artikel helemaal naar wens. De spullen zijn van een degelijke kwaliteit met bijvoorbeeld een extra vakje in de rugzak en aan de rits een hangertje zodat je hem makkelijk open kunt maken. 

 

Of je nou wel of niet Back to School gaat, kijk even bij Bulbby en creëer een uniek product!

Continue Reading

Liefde voor de bakfiets! Babboe curve-e versus de Urban Arrow

Bakfietsmoeder. Wat een mobiliteit en vrijheid!

Echt nooit, maar dan ook nooit zou ik een bakfiets kopen. Vreselijk die lelijke lompe gevallen met daarin gillende kinderen en ladingen boodschappen. Bestuurd door die oerdegelijke bloemetjesjurk moeders of de uitgebluste variant. Nee dat echt niet. Ik wist het zeker.

Tot Olivia geboren was. Wonend in de vinex van Utrecht, waar alles nog net niet af was, zat ik op de bank met een newborn en een driejarige peuter die springend vroeg waaaaat gaan we doen mama? Wanneer mag ik weer naar ballet en zullen we naar de speeltuin gaan? Alles, zelfs de supermarkt leek op dat moment een wereldreis. Conclusie een tweede auto of een bakfiets. Nu overwon mijn allergie voor autorijden en werd er dus een week later een bakfiets afgeleverd. 

Omdat ik destijds zelf wat verdwaalde in de wereld van bakfietsen hieronder onze ervaring met de Babboe Curve-E en de Urban Arrow. Zelf ben ik er van overtuigd dat een bakfiets met ondersteuning echt geweldig is. Je kiest veel makkelijker voor de bakfiets in plaats van de auto, wat dus gezonder is en de ondersteuning is echt heel fijn bij wind tegen.

Babboe Curve-E

Een driewiel bakfiets met trapondersteuning. De bak is fijn ruim en geschikt voor vier kindjes. Wij kochten er een maxi-cosi houder bij zodat Olivia al snel mee kon op de fiets. Doordat we de bakfiets nieuw kochten werden er voor aflevering al gaatjes geboord (in de bodem) voor de maxi-cosi houder wat ik erg prettig vond. Ook zijn er er diverse accessoires te koop zoals een regentent, afdekhoes, peuterstoel, kussentjes etc.

Pluspunten

Stabiel bij stilstand

Doordat de fiets drie wielen heeft staat hij altijd stabiel. Ik hoefde niet af te stappen bij een stoplicht etc. Ook kon Phileine makkelijk zelf in de bak klimmen door de opstapjes aan het frame.  

Ruime bak

Door de ruime bak is er genoeg plek voor vier kindjes. Als ik alleen de meiden meenam liet ik het voorste bankje vaak thuis zodat zelfs Phileine haar fiets nog in de bak mee kon. 

Waait niet om

Zelfs met flinke wind en regentent had ik het idee dat wij thuis zouden komen. Door het gewicht van de fiets en de drie wielen staat hij stevig op de weg.

Minpunten

Instabiel bij scherpe bochten

Scherpe bochten maken met deze fiets is niet aan te raden. Ook vond ik bij een bocht met hogere snelheid de fiets wat instabiel, ik had het idee de macht over het stuur te verliezen.

Service Babboe

Helaas was er regelmatig iets kapot aan de bakfiets. Uiteindelijk is alles wel opgelost door Babboe maar de weg er naar toe was niet zo easy. Dit vind ik wel echt een nadeel en was een reden om bij de aanschaf van een nieuwe bakfiets geen Babboe meer te kopen.

Urban Arrow

Sinds de Urban Arrow in de garage staat neig ik naar de bakfiets in plaats van mijn gewone fiets, zelfs als ik zonder kinderen op pad ga. Behalve dat ik hem er prachtig uit vind zien rijdt hij ook echt fijn. 

Pluspunten

Traploze versnelling

Traploze versnelling waarmee je ook in stilstand kan terugschakelen. 

Dashboard bediening 

Vanuit je dashboard op je stuur kan je van alles regelen zoals de verlichting. Je ziet hoe hard je rijdt, hoeveel kilometers je aflegt etc.

Rijdt als een normale fiets

Hij rijdt echt heerlijk! Flexibel en neemt door zijn smalle bak niet bijster veel ruimte in op het fietspad.

Materialen

Ik vind het ook echt een prachtige fiets om te zien maar goed, mooi en niet rijdbaar is natuurlijk ook niets. De materialen zijn degelijk. De bankjes zijn zacht en de bak is niet van hout dus het gewicht van de fiets is beperkt.

Minpunten

Zitplaatsen

Er passen in tegenstelling tot de Babboe maar drie kindjes in in de Urban Arrow. Eigenlijk was er plek voor twee maar ik heb er een extra bankje in laten zetten. Je kunt er wel voor kiezen om een vierde kindje mee te nemen in een zitje achterop de fiets. Je hebt minder ruimte in de bak dan bij de Babboe.

Met regentent vangt hij wind

Helaas is het in Nederland best vaak regenachtig dus de regentent is een uitkomst. De tent zelf werkt makkelijk en plaats je er zo op. Maar het fietsen met tent en vooral met wind is wel echt even wennen. De fiets vangt veel wind waardoor hij iets instabiel wordt.

Prijs

De Urban Arrow is duidelijk een andere prijsklasse als de Babboe. Zelf moest ik wel even slikken bij het afrekenen maar hij is het geld meer dan waard.

Ik kocht de Urban Arrow bij Jonico in de Meern. Mocht je in Utrecht of omgeving wonen is dit een echte aanrader. Ze hebben een test Urban staan die je gratis een dagje of weekend kunt lenen. Maar wat ik zelf nog fijner vind is de service. Persoonlijk, de medewerkers nemen de tijd! Ik werd echt heel blij toen ze zelfs de fiets kwamen ophalen omdat ik een lekke band had en hem gratis voor mij weer rijklaar maakte. Service noemde ze dat. Top. #nospon

Meer informatie over de Urban Arrow Family vind je op de website van Urban Arrow.

Continue Reading

Natuurlijk leren, waarom wij kozen voor democratisch onderwijs

“L. kan al tot 30 tellen in het Nederlands en Engels. Hij is wiskundig ook al cijfermatig aangelegd” de andere mevrouw antwoordt dat S. op ballet, zang en hip hop zit en met vier jaar al kan schrijven. 

Dan richten beiden vrouwen zich tot Phileine met de vraag hoe oud zij is. “Ik ben vier en half” hoor ik haar zeggen “ Ik kan heel goed slakkenhuizen maken van steentjes. Ik ga de oorlog stoppen want mensen moeten lief zijn voor elkaar, wist je dat als iedereen luistert er geen oorlog meer zou zijn?” De dames kijken haar vol verbazing aan, schieten wat nerveus in de lach en zeggen “Oh ja leuk hoor maar daar ben jij toch veel te klein voor” Phileine kijkt en antwoordt: “Nee hoor want ik word vijf en kan al zelf m’n billen vegen”.

Ze huppelt weg. De dames verbaasd achter latend. Ik ben trots! Mijn kleine draakje vurig. Zoveel vuurtjes die ze leert beheersen. Zoveel tranen, iedere dag. Maar ze blijft zo dichtbij zichzelf. Mijn meisje. Een trotse moeder. 

Naar de basisschool

Toen werd ze vier. Al maanden wordt er door de ook bijna vierjarige kindjes in de straat geroepen ‘Hoera ik mag naar school’. Ook tegen Phileine wordt enthousiast geroepen ‘Wat leuk dan mag je naar school’. Ik zal niet ontkennen dat ik daar vrolijk aan mee deed. Phileine keek dan met een schuin lachje van ‘ja’… Ze vroeg vaak waarom dan mama of zei stellig ik blijf gewoon bij jou hoor!Het hele naar school gaan gebeuren hield ze graag af.

De zoektocht naar de basisschool die zou passen bij ons kind begon al toen ze net twee was. Want dan ‘moet’ je het kind inschrijven om verzekerd te zijn van een plekje. Eigenlijk was die keuze niet heel lastig de Montessori school kwam met vlag en wimpel naar boven. De directeur sprak bevlogen, was helder, twee voeten stevig op de grond en kinderen mogen kind zijn. Eigenlijk precies wat je wilt horen als ouder. 

Maar toen was het toch zover. Na een mailtje van de juf stonden wij op een woensdagochtend om 08.15 uur op het schoolplein. Haar nieuwe schooltas gevuld met een bakje fruit en een beker drinken. Phileine was vol spanning. Ze onderging het allemaal. Stilletjes liep ze mee. Observeerde de gebeurtenissen, nam zonder een traan afscheid. Oh wat waren we trots op haar. Toen ik haar na de eerste ochtend kwam halen was het duidelijk. ‘Mam, het was best leuk, de juf is lief, ik heb het geprobeerd (tja dat zeg ik vaak, eerst proberen en dan conclusie) maar ik ga niet meer hoor’. Haar snoetje betrok toen ik antwoordde dat ze toch morgen weer ging. School is vijf dagen lieverd. ‘zo vaak??’ was haar reactie.

Vijf dagen. Vijf dagen vroeg opstaan, haasten, vijf dagen. De race is begonnen. Mijn kleine meisje veranderde. Ze trok zich terug, zat met een glazige blik uiterst vermoeid in bad en ik mist haar vrolijke gekwetter en gezang. Ze vertelde over school, gaf braaf ‘ja leuk’ als antwoord als mensen haar vroegen hoe het ging. De juf vertelde dat ze het heel goed deed. Voor het slapen gaan huilde ze. Ze wilde niet meer naar school, maar gewoon thuis blijven. Wij spraken haar bemoedigend toe. Vertelden haar extra vaak hoe trots we op haar waren en dat ze het zo goed doet. Dat wij begrepen dat dingen doen die je niet zo leuk vindt lastig is. En besloten dat vier dagen school ook genoeg zou zijn voor haar. De woensdag werd een dag om naar uit te kijken. “Mama twee dagen he, dan mag ik thuisblijven?” Ja lieverd twee dagen dan ben je een dagje thuis. Ze onderging het. 

Tot maandagochtend

Phileine wil niet naar school. Ze vindt het stom. ‘Je moet daar van alles, altijd gehaast en ze wil gewoon echt niet! Mama kan je alsjeblieft de juf bellen dat ik niet kom? Waaarom moet ik dan? Ik wil geen taakjes doen. Ik wil niet opgesloten zijn. Ik wil heksensoep maken met mijn toverstaf en dat kan daar niet. Ik wil niet. Echt niet’. Dikke tranen rollen over haar wangen. Grote snikken. Ik hou haar vast en zeg dat ik snap dat ze niet wil maar we toch vandaag naar school gaan. Maar waarom dan? En eigenlijk heb ik daar dus geen antwoord op. Ik wil haar niet vertellen dat het leuk is (want dat vindt ze niet). En wil haar ook niet aanpraten dat je dingen moet leren want ‘dat is leuk’ (dat zegt al iedereen en krijg ik steeds terug: ik vind dat niet leuk, die mensen moeten maar zelf naar school gaan) maar wat zeg je dan? Dus probeer ik een middenweg te vinden in wat ze dan wel leuk vindt. Phileine kijkt mij vol verdriet aan. En vraagt maar twee dagen he? Ja schat twee dagen woensdag blijf je lekker thuis. Ik ben wel heel trots op jou hoor. Het is niet fijn om iets te doen wat je niet leuk vindt. Ze knikt. Ondertussen doe ik mijn best om maar positief te blijven en dat ik haar al snel weer kom halen. In de bakfiets is het stil. Ze houdt Olivia’s handje vast. Ze wil er niet uit. Ik geef haar nog een dikke knuffel voor we de school in gaan. Fluister in haar oor: je kan het lieverd!! Ik hou van je!! Ze knijpt nog even in mijn hand en zegt netjes de juf gedag. Ik zwaai naar haar. Dag lief stoer meisje! Trots op jou!

Wij appen naar elkaar. We moeten iets doen. En dat doen we.

Labeltjes

Nieuwetijdskind, hoog sensitief, ik ben een beetje wars van labeltjes. Misschien is dat ook wel de reden dat opmerkingen als ‘Zo is het gewoon’ ‘Wen er maar aan’ een houding oproepen om een andere invalshoek te zoeken. 

Wat ik, wij belangrijk vinden is het leven zo leuk mogelijk maken. Elke dag een feestje! En ja daar horen ook dingen bij die minder leuk zijn, maar ik hoop toch altijd de mogelijkheden te vinden om het zo fijn mogelijk te maken. We zijn maar zo’n korte tijd hier op aarde, die tijd vul ik graag met zoveel mogelijk fijne dingen. Dus ja school is noodzakelijk en zeker ook goed. Maar de hoeveelheid en de manier waarop onderwijs standaard aangeboden wordt is niet wat past bij Phileine. Wij vinden het belangrijk zelf verantwoordelijkheid te dragen voor ons leven en zochten een school die hierbij aansluit. 

 

Democratisch onderwijs

Phileine gaat nu naar een democratische Brede school die volgens het principe Natuurlijk Leren werkt. Het doel van Natuurlijk Leren is dat iedere kind op zijn eigen tempo de kerndoelen van het primair onderwijs bereikt. Ieder kind volgt dus zijn eigen ontwikkelingspad en leert verantwoordelijk te zijn voor zijn eigen leven en wat hij leert. Waar kinderen leren zich aan te passen op regulier onderwijs, past het onderwijs zich hier aan op het kind.

Democratisch onderwijs leert kinderen al op jonge leeftijd beslissingen en verantwoordelijkheid nemen. Niet vrijblijvend, maar juist heel bewust. Kinderen ontdekken hun talenten (wat kan ik?) en gebruiken deze om hun ambities (wat wil ik?) te vervullen. Het kind heeft een stem in zijn leerproces. Er is geen vast lesrooster of klassikale lessen, kinderen van verschillende leeftijden zitten bij elkaar in de groep. De kinderen zijn vaak in beweging. Zo breng ik Phileine regelmatig op het sportveld (waar ze iedere ochtend een half uur sporten) en haal ik haar soms op halverwege het lint terwijl ze met een coach en kindjes aan het steppen of skaten is. Soms hangt ze in een boom in het speelbos of speelt ze winkeltje met echt geld. Ze bezoeken eens per maand een musea, gaan op verkenning in de botanische tuin of het verkeerspark. Ondertussen leert ze het alfabet, cijfers en wat fluitenkruid is, dat is het mooie van natuurlijk leren.

Phileine volgt nu anderhalf jaar democratisch onderwijs. Ze doet het geweldig. Ze overziet, is creatief, komt voor zichzelf op en maakt makkelijk contact met andere mensen. Ze is een meisje met vaak slimme en simpele oplossingen. Het antwoord nee hoort ze niet graag. Ze vraagt om verdieping waarom dan? En komt dan met een diversiteit aan mogelijkheden. Beperkingen ziet ze weinig of ze heeft daar een oplossing voor. Ook daarom is democratisch onderwijs een fijne plek. Er wordt niet verteld maak dit of doe dat. Er wordt uitgelegd wat het belang is. Wat voor Phileine erg prettig is. Als ze het belang er niet van ziet doet ze het niet.

Ze voelt haarfijn aan of mensen goed in hun vel zitten of niet. ‘Mama waarom is de mevrouw verdrietig’ of ‘Dat was een fijne dag he mam, iedereen was blij’. Een sfeer in een bepaalde ruimte ervaart ze als belangrijk. En haar grootste hobby is huisjes maken. Overal waar ze zich veilig voelt maakt ze een huisje. Ze kan slecht tegen onrecht. Ontploft als ze het gevoel heeft dat haar onrecht wordt aangedaan maar meestal gaat ze dansend en zingend door het leven. Ze straalt. Is happy. 

Happiness is the key to life. Ik ben een trotse moeder.

 

Continue Reading

De coolste UV-kleding voor meisjes

Eindelijk voelen we de zonnestralen weer volop schijnen. Dat maakt hier in huis alles mooier. Tijd om UV-kleding aan te schaffen.

Wij gingen direct richting winkel om een zwembadje en zonnebrand te kopen. Voor kinderen is het extra belangrijk om goed beschermd buiten in het water te spelen. Behalve dat het verstandig is om regelmatig in te smeren met zonnebrand zijn er ook te leuke UV- beschermende zwemkleding te koop. Net iets extra om bijvoorbeeld die schoudertjes te beschermen. Phileine vindt het geweldig om helemaal naar de bodem van een zwembad te duiken, praktische zwemkleding is dan wel makkelijk. Olivia kan echt uren druk in de weer zijn met de fontein en een bakje, haar rug en schouders kunnen dus wel wat extra bescherming gebruiken. Nu wij ons zo vaak mogelijk op zonnige bestemming begeven ging ik op zoek naar UV-kleding voor de meisjes. Omdat ze te leuk zijn om niet te delen hieronder mijn favorieten.

 

UV-kleding

Natuurlijk beschermen normale kleren ook. Maar om nou in je jeans op het strand te spelen, dat is niet zo comfortabel. Bij UV-kleding is de kunstvezel dicht geweven en biedt dit bescherming door straling te absorberen en te reflecteren. Uiteindelijk is het vooral fijn in de zon. Of je er nu voor kiest om zonnebrand te gebruiken of een UV-werend pakje aan te trekken, de vitamine D is heel welkom!

Gebruiken jullie UV-kleding?

Dit pakje met unicorns van Beach and Bandits is denk ik wel een echte favoriet. Unicorns zijn hier helemaal hip. Het pakje kost 39,95. Ik ben er nog niet uit of ik een shirt of een pakje handig vind. Maar dit roze shirt is stoer en cool. Hij is ook van Beach and Bandits en kost 29,95.

 

 

Naast unicorns zijn flamingo’s ook hip. Bij de Hennes en Maurits kwam ik deze pakjes tegen. Het flamingo pakje kost 15,99 en het gele pakje met zonnetjes 19,99. Beide pakjes zijn UPF 50.

 

En omdat bescherming niet duur hoeft te zijn deze stippen topper ook bij onze favorieten. Ik ben gek op streepjes en stippen dus dit pakje en shirt is helemaal goed. Ik vond ze bij de Lidl en per stuk zijn ze 6,99.

 

 

Continue Reading

De unicorn en rainbow kamer van Phileine

Rainbows en Unicorns zei Phileine zonder aarzeling toen wij haar vroegen hoe ze haar nieuwe kamer voor zich zag. Niet geheel verrast want alles is deze dagen unicorns en rainbows, gingen we dus op pad om een waar unicorn paradijs te maken.

Kleuren

Waar wij in huis eigenlijk alle muren wit hebben kozen de meiden ervoor om een muur roze te schilderen. Ook de gordijnen zijn roze wat de kamer een warme look geeft. 

 

Meubels

In Phileine’s vorige kamer sliep ze in het Saartje Prum droomhuis bed. Een prachtige huisje maar niet zo makkelijk om op te maken en ook wel een stofnest. Ook was dit bed vrij groot dus bleef er minder speelruimte over. Deze halfhoogslaper van Hoppekids geeft extra speelruimte door het hut effect onder het bed maar is niet zo aanwezig als het steigerhoutenbed. Een ander voordeel van dit bed is ook dat je er makkelijker even bij kunt liggen voor het slapen of om een verhaaltje voor te lezen. De bedgordijnen met unicorns zijn ook van Hoppekids. Het dekbed vonden we bij de Hema, net als de sloffen. 

Het wandbureau komt van Ikea. Leuk hieraan is dat er heel veel plankjes zijn om allemaal schatten uit te stallen. Ook heeft ze zo een eigen plekje om te knutselen. De wereldbol was een grote wens want zo maakt ze haar eigen bucket reislijst.

 

Decoratie

Wat een geluk dat we overal wel unicorns tegenkwamen. Van felroze tot wit. Keuze genoeg dus. Op het plankje boven Phileine haar bed staan twee posters van Meri Meri, het roze lampje komt van de Primark. De zachte witte kop van de unicorn vond ik bij H&M Home, net als het regenboog kussen in haar bed. Op de plankjes van haar kast zie je unicorn decoratie die ik vond bij de Xenos.

Wat vinden jullie van haar kamer?

Continue Reading

Micro Trike! De buggy die overal mee naar toe kan!

En toen was daar de Micro Trike buggy. Een mix tussen kinderwagen, loopfiets en driewieler, ik weet eigenlijk niet wat het is. Maar het is de oplossing voor actieve, ‘nee’ zeggende dreumesen die liever niet in de kinderwagen zitten! In de AH zit Olivia triomfantelijk op haar troon terwijl ik het fietsje met een hand makkelijk door de (krappe) paden stuur. Ook in de dierentuin waar geen fietsjes etc. zijn toegestaan mag hij mee naar binnen en kan Olivia dus fijn rondrennen tot ze moe is en verder rijdt. 

 

Olivia is twee en zegt NEE. Nee tegen korstjes, nee tegen haren wassen en nee tegen de kinderwagen. Nu is dat meestal geen probleem omdat ze prima een stuk mee kan lopen. Alleen heeft ze helaas ook op de meest onhandige momenten het ‘nee’ ontdekt en wil ze dan net als ik met mijn handen vol boodschappen sta, niet meer lopen maar getild worden. De Micro Trike gebruiken we dus voor ons dagelijkse boodschappenrondje. Ook even naar de stad is makkelijk. Hij past prima bij de meisjes in de bakfiets en ik hoef geen grote buggy meer mee te slepen. Ik moet toegeven dat ik wat moest wennen aan het uiterlijk. Maar door de minimale ruimte en het gemak van de trike is het wat ons betreft echt een aanrader.

 

De Micro Trike

De buggy is met maar 0,9 kg lekker licht en hij vouwt makkelijk op tot een klein pakketje. Je neemt hem zo mee achterop je rugzak, in je fietstas of in de kleinste auto. Hij heeft een ultra korte draaicirkel dus je beweegt hem makkelijk door de straten. Een ongelijk trottoir is geen probleem, maar kei weggetjes vindt Olivia iets minder fijn rijden. Ook een stoepje op en af gaat prima omdat Olivia goed zelfstandig zit en zich vasthoudt. Bij kleinere kindjes is een gordeltje misschien wel veilig. Deze gordeltjes zijn vanaf mei verkrijgbaar zo blijft je kindje stevig zitten.

De hoogte van het telescopische stuur pas je makkelijk aan, wat ik dan ook een echte plus vind. Zowel mijn oudste dochter van vijf als ik 1,67 lopen er prima achter. Samen spelen de meiden graag met de trike. Mijn man van 1,85 vindt hem fijn rijden maar het stuurtje is wel wat aan de lage kant. Door zijn compacte afmetingen als hij ingeklapt is staat hij ook niet in de weg als je hem niet gebruikt.

De trike kost 69,95 en is te verkrijgen in het wit en zwart.

Wij zijn hier in huis al groot fan van de Micro steppen. Phileine rijdt een Maxi micro en Olivia een mini Micro. Doordat je ze makkelijk opklapt reizen ze met ons mee over de hele wereld. Behalve steppen voor zowel kinderen als volwassenen heeft Micro, bolderwagens, koffers en de G bike een ultralicht loopfietsje, die staat op Olivia haar lijstje. Meer informatie vind je op de website van Micro step.

 

Deze post is mede mogelijk gemaakt door Micro Mobility.

 

Continue Reading